Op 7-11-09 beleefde MFT zijn primeur. Voor het eerst organiseerde onze vereniging een metal-happening met een grote M. 15 bands maakten hun opwachting in Nijverdal. Helaas kon Warmaster niet optreden wegens een bedrijfsongeval van hun drummer. Er was ook een suprise-act. Voor een paar mensen was het geen verrassing, dat het fantastische Chiraw ten tonele verscheen, maar dat mocht de pret niet drukken. Dat een 1e editie van een, hopelijk, jaarlijks fenomeen nog wat voeten in aarde had, mocht ondergetekende zelf aan de lijfe ondervinden. Rond half 2 was het een gezellige chaos, die sommigen al een bloeddruk bezorgde, die tegen een hartaanval lag. Ik stond maar kort bij de kassa, want al gauw bleek, dat Angelique in haar uppie achter de MFT/Tattoofestmerchandise-stand zat en niet eens naar de wc kon. Voordeel was dat ik nu mooi zicht had op het hoofpodium.( Main Stage) Op ,helaas, de hoofdact na, had ik daar alle bands de revue zien passeren. Ik had slechts 1 band op de Wing Stage gezien. Dat was Endymearia. Ik was gaan kijken op advies van Michel, wiens vriendin bas speelt in de band. Ik had later nog wel een cd van hen gekocht, dus kon ik thuis nog eens rustig naar hun doom/deathmetal luisteren. De toffe gasten van Dead In Decadence trapten met een kleine vertraging rond 3 uur Tattoofest 2009 af. Rond deze tijd was nog niet zo heel veel publiek in de grote Sporthal. Hoewel de band maar zo een half uur speeltijd had, zetten de mannen rond zanger/gitarist Mark weer een top-show neer. DID speelden zelfs een gloednieuwe song, die door Mark ter plekke werd gedoopt als “The Choice”. Ik vond, dat ook wel een gave titel en heb later tijdens het avondeten aan de band nog mijn complimenten overgebracht.. De songs” Don’t forget” en “No Tomorrow” hakten er ook goed in. Helaas was er geen tijd om de cover “Dead Eyes,See No Future” van A.Enemy te spelen. Mark&Job soleerden er lustig op los. Daar kon zelfs een Alexi Laiho nog een puntje aan zuigen. Drummer Reem speelde super- strak en gebruikte veel trigger. Voor mij mag DID snel weer onze kant opkomen, want ik kan geen genoeg krijgen van hun muziek. Erebus. Mijn beste vriendin Ingrid, Ermelo, die ik al een jaar niet had gezien, was erg onder de indruk van onze death/metalcore-vrienden uit Kampen. De band gaf weer een kort , maar krachtige set weg. Hun energieke podium-presentatie en snelle songs konden veel mensen bekoren. Zanger Kevin gromde zich weer soeverein door de set en liep rond als een kwade rottweiler (dit is als een compliment bedoelt, Kevin.) Erebus gaf een “recht voor zijn raap”concert weg zonder veel opsmuk. Niets meer aan doen, mannen! Galanor. Lucinda is een magistrale zangeres en is terecht een waardige vervangster van ex-Galanorzangeres Petra.. Het concert was sfeervol, maar ik zag, dat veel mensen toch niet echt wisten wat ze van de muziek moesten denken. Hun song “Reign”blijft mijn ultieme favo-song. Bij vlagen moest ik weer denken aan The Gathering ten tijde van “Nighttime Birds”. De band blijft een “vreemde eend in de metal-bijt”. Galanor maakt muziek,dat een stevige mix is van gotische pop/power/symphometal/rock. Bassist Joost was echt een “eye-catcher” met zijn nieuwe blonde piekkapsel en excentrieke uniform-jas.Jammer, dat wederom niet veel mensen deze band zagen. Voor het podium was een gapende leegte. Hopelijk trekt de band de volgende keer wel veel publiek, want zij zijn een stampvolle zaal waard! Stream Of Passion. Marcela Bovio is naast Lucinda ook een fabelachtige, uitmuntende zangeres met een grote uitstraling. Gedurende het concert speelde ze ook viool. Ik kreeg tranen in mijn ogen door hun cover van “Street Spirit” van Radiohead. Hier waren geen woorden voor! SOP staat voor kwaliteits Gothic-metal. De band kan zich voor de 100% meten met een Nightwish en een Within Temptation. Geen wonder, dat hun muziek zo nu en dan op TMF te bewonderen is. SOP is echt een band, die live gezien moet worden. Hun muziek voel je echt in je hele lijf! Wow! Endymearia. De paar minuten, dat ik hen live aan het werk had gezien, kwam de band goed over. Zij maken doom/deathmetal in jaren ’90 stijl met invloeden van vroege blackmetal. Chiraw. De band speelde super zoals gewoonlijk. Chiraw is altijd in staat om een goede show weg te geven.. Zanger Robin deed goed zijn best om het publiek in beweging te krijgen, maar jammergenoeg was de zaal weer aardig leeg. Houwitser. Ik heb Houwitser wel eens beter aan het werk gezien. De gespeelde set kwam wat eentonig over. Wat ik wel heel gaaf vond, was dat tegen einde van hun set Marloes van Izegrim een song mee kwam brullen. Ik had respect voor zanger Stan. De beste man hield steevast zijn bivakmuts op. Inmiddels was het toch aardig warm geworden op het grote podium. The Monolith Deathcult. TMDC blijft briljant,maar op deze avond speelden ze ,jammergenoeg, een wat saaie set. Ik had ze in het verleden al eens beter concerten zien geven.(zoals 28-05-09, Jägermeister-tour met The Lucifer Principle en Deadcell) De huiveringwekkende intro van Dead Can Dance’s “Host Of Seraphim”kwam niet goed uit de verf en ging gepaard met een oorverdovende piep. De band baalde daar zelf ook van. Wegens een lift naar huis en zere keel heb ik headliner Trail Of Tears niet gezien. Achteraf gehoord bleken Trail Of Tears en Izegrim duidelijk de winnaars van Tattoofest 2009. Uiteindelijk konden ongeveer 160 metal-fans de weg naar Nijverdal vinden.. Hopelijk trekt editie 2010 meer aanwezigen. De dag na Tattoofest hoorde ik van Ingrid Dijk, dat er op het forum van Zware Metalen overwegend positieve berichten waren geplaatst over Tattoofest 2009. Dat geeft weer moed voor editie 2 in 2010! Be there!! Op de valreep wil ik ook nog de Duitse gasten(Sabine, Oli&Jörg) bedanken, die mijn moeder’s huis hadden bevolkt. Ik heb nog een pijnlijke bil! Don’t ask. Haha. Thida Comello
